در ستایش دستها این نخستین نماز آفرینش نیست، آرامشی را در اندیشه ام که از راستی و روشنایی روایت کند و این که ای اردیبهشت سرود ساز! خشنودی خرد را بر این برهنگان تشنه بباران، که یکسره چشمپای روزان و روندگانند اینان خداوند گارانند
گیلکی امی زبان. امی پدر بزرگان و مادر بزرگان، کلی سال ا زبان امره سوبت بوکوئید. حالا نوبت امی نسله که امی فرهنگ و زبان حفظ بوکونیم و اونه امره گب بزنیم. گرچه من خب گبلکی بلد نسم، ولی تمام می تلاش کونم کی ا زبان خوب یاد بیگیرم. بیید امی فرهنگ و تاریخ واسی ارزش قائل بیبیم. امن جزعی از امی تاریخیم و نتنیم از او جودا بیبیم.
1 comment:
در ستایش دستها
این نخستین...
باری ما همه نیک میدانیم که
جز انسانیت هدفی نیست
و راه بی گمان
واحد است
Post a Comment